Lieve allemaal,
hier mijn eerste berichtje :).
Eerst wil ik zeggen; wat een lieve kaartjes, berichtjes en cadeautjes! Dat geeft mij veel steun.
Elke dag (ookal zie ik het vaak niet) klim ik millimeter voor millimeter omhoog.
Dat heb ik nu wel mogen ondervinden dat dat zo werkt... Een stapje vooruit en soms weer een stapje achteruit.
Ben veel moe. Op mijn manier gezegd: schijt irritant!
Wel probeer ik zo vaak mogelijk iets te ondernemen. Gisteren ben ik een half uurtje in de ochtend naar het strand gebracht. Dat was erg vermoeiend, maar wel fijn om er even uit te zijn.
Vandaag ben ik even naar het atelier gebrachtwaar ik altijd schilder om even hoi te zeggen.
Het moeilijke aan dit vind ik wel dat het fijn is om dingen te doen, maar de energie die het kost maakt me vaak ook wel verdrietig.
Het is veel herstellen. Veel meer dan ik me had voorgesteld. Ik geef mijzelf nog steeds die twee maanden. Maar ik weet dat na die twee maanden het echte werk pas begint. Dat maakt me bang, maar ook weer hoopvol.
Zoals altijd ( ;) ) loop ik weer wat op de zaken vooruit, DUS: volgende week begin ik met zwemmen in het revalidatiecentrum om eerst maar die *** rug onder controle te krijgen en weer voorzichtig te beginnen wat conditie op te bouwen. Dat zal al een FLINK stuk schelen.
Daarna zie ik weer verder.
Ik sluit af met wat ik elke dag tegen mezelf probeer te zeggen: ik kijk vooruit.
Liefs, kussen, knuffels en likjes.
Lot <3
Hey Lotte,
BeantwoordenVerwijderenWat fijn een berichtje van jou!!! Niet dat je pa niet mooie kan schrijven hoor, maar dit zegt ook zeker iets over jou herstel!!!
Super trots op jou, dat wilde ik je even vertellen!
Liefs Ariejanne
wauw Lotte .
BeantwoordenVerwijderenHeerlijk om een zelf geschreven berichtje te lezen. Ik eh Wij zijn zo trots op jouw.En wat je schrijft is zo herkenbaar. maar weet dat je het kunt. Leg de lat niet te hoog per dag. Het geeft ook voldoening als je gehaald heb wat je je hebt voorgenomen.Daaruit put je dan weer energie en moet om door te gaan.
Hiiii Lotje! Wat heeeeerlijk om jou zelf weer te kunnen lezen zeg! Wat ben ook ik super trots op jou en je familie. De dag van de operatie en de dagen daarna waren "spectaculair" spannend... maar het échte werk voor jou, dat is daarna pas begonnen. Volhouden, herstellen, knokken, vallen en opstaan, lachen en huilen.... Je krijgt het niet kado meisje, maar je bent een sterke en dappere meid! Jij komt er wel!! Wij geloven in jou! Ik geloof ik jou!!! <3
BeantwoordenVerwijderenxxx
Hoi Lotte!
BeantwoordenVerwijderenHoe is het inmiddels met je? We proberen je niet te overladen met berichtjes, maar het is nu alweer even geleden. :)
Was fijn om te lezen dat je weer wat zelf hebt kunnen schrijven. Hoop dat het zwemmen goed gaat en dat je inmiddels minder last hebt van je rug! En dat je maar nog een hoop van die uitstapjes mag maken! Hopelijk gaat dat steeds beter, al is het maar een millimeter.. We blijven voor je duimen!
Liefs, Robbert-jan en Astrid